X
تبلیغات
رایتل

گوگل و کپی رایت: حق تکثیر در ایران مربوط می‌شود به قانون ثبت علائم تجاری که در سال 1304 تصویب شد و در سال 1348 قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان به عنوان بدنه اصلی حق تکثیر در ایران تصویب شد ولی هیچوقت به درستی اجرا نشد. چیزی به نام حق (حق نشر بین‌المللی) که به صورت خودکار نوشته‌های نویسندگان را در سراسر جهان محافظت کند وجود ندارد. محافظت در مقابل استفاده در هر کشوری به قوانین ملی آن کشور بستگی دارد.

با این وجود بیشتر کشورها برای آثار خارجی تحت شرایط خاص، محافظت‌هایی فراهم می‌کنند که تا حد زیادی به وسیله معاهدات و کنوانسیون‌های بین‌المللی حق نشر ساده شده است. دو کنوانسیون مهم در این زمینه وجود دارند، یکی کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری و دیگری کنوانسیون جهانی حق نشر. با این همه، کشورهایی وجود دارند که برای کارهای خارجی، محافظت حق نشر کمی ارائه می‌دهند و یا اصلا ارائه نمی‌دهند.
  
کپی رایت در اینترنت
اما در اینترنت وضع فرق می کند و همه چیز قابل دسترسی است و براحتی می توان پیگیری نمود که چه کسی نوشته شما را دزدیده است! ساده‌ترین راه برای اینکه بفهمید چه کسی نوشته شما را در سایت خودش کپی کرده موتورهای جستجو هستند.

حالا بیایید فکر کنید که موتورهای جستجو بخواهند بفهمند چه کسی کپی کرده و در چه زمانی اینکار را کرده است. خب در این حالت کار خیلی ساده است و برای فهمیدن این موضوع خیلی راه سختی برای موتورهای جستجو وجود ندارد و در زمانهای مختلف و زمانهای ایندکس می توانند بفهمند که یک مطلب قبلا وجود داشته یا نه.

زمانی گوگل به فکر افتاد که کاری برای کپی برداری در اینترنت انجام دهد که بسیاری از استودیوهای هالیوودی، ناشران و مدیران سایت های خبری و رسانه ها در سالهای 2008 و 2009 از گوگل شکایت کردند و این زمان بود که گوگل سرویس گوگل کپی را راه اندازی کرد ولی در سال 2011 رسما روی نتایج جستجو تاثیر گذاشت.

اما چگونه این سرویس با الگوریتم های ساده تشخیص می دهد که یک نوشته کپی رایت را رعایت کرده یا نه؟

1- از طریق عکسها
وقتی گوگل در زمان ایندکس مطلب به عکسها برخورد می کند، چک می کند که در چه سایت هایی این عکس بکار برده شده و یک لیست از اون سایت ها تهیه می کند.

2- در تیتر
وقتی تیتر یک مطلب و یا یک سایت مثل هم باشند خیلی امکان کپی برداری از هم برای این 2 سایت وجود دارد. برای مثال وقتی 2 سایت فروشگاه را در نظر بگیریم احتمال وجود داشتن محصولات یکی در دیگری هست و این مطلب را می شد خیلی راحت از تیتر فهمید و گوگل به لیست قبلی این مدل سایت ها رو هم اضافه می کند.

3- در محتوای نوشته هیا سایت
گوگل کپی که هم اکنون بخشی از گوگل پاندا است برسی می کند، اما اینبار یک بررسی دقیق. گوگل لیست عکس های مشابه رو باز می کند و همینطور لیست سایت هایی که تیترهای مشابه دارند و دست آخر هم قسمتی از متن را انتخاب و در بانک اطلاعاتی خودش جستجو می کند.

اگر مطلب نوشته شده در محتوای یک سایت دیگر وجود داشت پس کپی انجام گرفته است ولی مجازات خیلی بالا نیست و شاید چند صفحه ای توی نتایج جستجو عقب بیفتید ولی اگر مطالب کپی را در سایت هایی پیدا کند که در لیست هست قضیه فرق خواهد کرد.

نوشتن منبع
وقتی شما یک نوشته در سایت منتشر می کنید که منبع را هم لینک می کنید 2 کار انجام می شود:
1- آیا واقعا اونجا منبع اصلی نوشته شده است؟
2- کپی رایت سایت منبع اجازه کپی برداری داده یا نه؟

برداشت از: سایت یک سئو